• Zondagmiddag: Margriet Spijker is er als de kippen bij om haar echtgenoot van harte te feliciteren.

    Jaap van den Broek
  • Even daarna dezelfde middag: middelpunt van een indrukwekkende ceremonie.

    Jaap van den Broek
  • Zondagavond: Frank Spijker laat zich voor het eerst in vol ornaat zien en wordt vergezeld door zijn echtgenote en hofdames.

    Jaap van den Broek

Wens komt uit voor gildekoning Frank Spijker en vrouw

SOEST De nieuwe gildekoning heet Frank Spijker De 60-jarige Soester schoot het laatste stukje vogel in de zestigste editie van de mast. Een oorverdovend gejuich en applaus vielen de winnaar ten deel. Op de schouders ging de nieuwe koning richting de indrukwekkende huldiging.

Ton van Zoeren

Het is een drukte van belang bij het absolute hoogtepunt van de gildefeesten. De traditie op het gildeterrein neemt steeds grotere vormen aan en is vermakelijk voor de toeschouwers, die onder het genot van een drankje en een hapje de schutters nauwlettend volgen. De Eemlander Blaaskapel heeft onder leiding van Adri Verlaan in de tent de stemming er al ingebracht. Het prachtige weer zorgt ervoor dat de verfrissingen al snel over de toonbank gaan, en de kinderen gaan verder met waar ze zaterdag mee gestopt zijn. Op het speelterrein is weer gezellig druk.

Adri van Logtenstein (44) heeft al drie maal geschoten. ,,Het is een kansspel'', zegt de Soester, die al 26 jaar betrokken is bij het gilde, en voor het eerst meedoet aan het koningsschieten. ,,In het begin dacht ik dat het te lang zou duren, maar dat valt wel mee. Ik denk dat mijn vrouw er niet blij van wordt als ik koning zou worden. Zij is niet zo van het gilde.'' Van Logtenstein schiet normaal met pijl en boog. ,,Ik weet zeker dat als ik die vandaag mocht gebruiken, ik hem er allang afgeschoten had. Een voordeel is er wel als ik koning zou worden. Dan heb ik vanavond vrij drinken.''

Ook elk jaar op De Blaak te vinden is Jamila Belarbi. Haar kinderen doen altijd mee aan de gildeloop. ,,Ik vind het gilde leuk. Het heeft iets van saamhorigheid en samenzijn. Bovendien is het een prachtige traditie. Mijn zoon heeft vorig jaar voor het eerst geschoten, en nu niet. Waarom weet ik niet, het zal de puberteit wel zijn. Er zijn minder mensen dan vorig jaar volgens mij. Dat zal wel door het warme weer komen. Het enige minpuntje wat ik kan bedenken is dat je andere culturen mist. Stichting Balans heeft dit jaar weer meegedaan aan de Gildeloop, en dat gaf al wat meer kleur. Dat is mooi.''

Voor het eerst is Loes Paul op bezoek bij de gildefeesten. Ze woont al vijftig jaar in Soest. ,,Mijn vriend wilde graag een keer kijken. Je komt wel veel bekende Soesters tegen. Ik wist wel dat het grootst was, want je kan het geluid bij mij in de tuin horen. Het is iets aparts. Ik heb in Brabant al wel eens wat gildes gezien, maar dit is echt wel uniek. Ach, ik heb het nu eens een keer meegemaakt.''

De vijfjarige Daan Visch is leergierig en vraagt iedereen het hemd van het lijf. De interesses van de kleuter gaan voor zijn leeftijd ver. Moeder Visch: ,,Hij zou vandaag spelletjes gaan spelen, maar hij hoorde het geluid van het schieten en wilde meteen daarheen. Hij heeft veel vragen over de vogel waarop ze schieten.'' Het tweetal geniet van het schouwspel. ,,Ik ben verrast hoeveel mensen het Gilde een warm hart toedragen.''

Om even voor half vijf ontploft het gildeterrein. De nieuwe gildekoning is bekend. De organisatie zal zich wel achter de oren krabben, want Frank Spijker is een gildelid met veel vrijwilligerstaken. De hovenier, vooral actief in Dierenpark Amersfoort, is bestuurslid, voorzitter van de Stichting Gildefeesten en lid van het schutterskorps. Alsof dat nog niet genoeg is, zit hij ook in het bestuur van de Stichting Oude Ambachtenmarkt Soest. Om de koning ruim baan te geven bij het uitoefenen van zijn taken zullen veel vrijwilligersfuncties moeten worden waargenomen.

De nieuwbakken gildekoning is maandagmorgen vroeg al weer op het gildeterrein te vinden. Hij blikt graag even terug naar zijn laatste secondes voor het beslissende schot. ,,Ik zag dat de vogel op scherp stond. Ik liep er rustig heen en was alleen maar bezig met waar ik hem het beste kon raken. Ik legde aan en was nog volledig in controle. De vogel viel, en toen ik me omdraaide en die menigte op me af zag komen, dacht ik: is dat voor mij? Je weet niet wat je overkomt. Het is altijd een wens van me geweest en mijn vrouw vindt het ook geweldig. Ze kijkt er ook naar uit.''

Voor de supervrijwilliger van het gilde verandert er niets volgens hem. ,,Ze kunnen nog steeds op me rekenen. Voor sommige dubbelfuncties worden oplossingen gezocht, maar ik blijf gewoon Frank Spijker en ga niet op mijn lauweren rusten.''