• Jan Visser (links) samen met Ton Paauw.

    Martin Huizenga
  • Jan Visser (links) tijdens een interview met kunstenaar Herman Joosten.

    Martin Huizenga

Kunstenaar en politicus Jan Visser (85) overleden

SOEST Met Jan Visser is een kunstenaar, politicus, actievoerder en onderwijzer verloren gegaan. De markante Soester overleed in de nacht van zondag op maandag op 85-jarige leeftijd. Hij was al enige tijd ziek.

Johan van Beek

In Rotterdam-Zuid zag Jan Visser het levenslicht. Hij was onderwijzer in Rotterdam-Overschie voordat hij eind jaren vijftig naar Soest kwam om les te geven op de Groen van Prinstererschool. Later stond hij voor de klas op de LTS Eemland.

Dat Jan Visser zijn sporen in Soest heeft verdiend, is een understatement. Ruim een halve eeuw geleden stond hij aan de wieg van Progressief Soest, de eerste lokale politieke partij in Soest. Lange tijd was hij actief als raadslid en in de periode 1990-'94 was hij zelfs wethouder, ondanks dat zijn partij maar twee zetels had gekregen. In zijn nieuwe hoedanigheid van bestuurder introduceerde hij het wekelijkse persgesprek tussen de verschillende lokale en regionale media met het college, dat vandaag de dag nog steeds plaatsvindt.

Het actievoeren zat de politicus Visser in het bloed. In de jaren zeventig liep hij, met onder anderen Ton Paauw, vooraan in het verzet tegen het omstreden Centrumplan en de weg over de Eng. Het was misschien wel het grootste publieke verzet uit de Soester geschiedenis en bleek succesvol. De omstreden plannen gingen van tafel.

Meer vakken van het Soester landschap werden door Visser ingekleurd. Hij was ruim een halve eeuw geleden mede-oprichter van Artishock, en veel later van de Stichting Literaire Activiteiten Soest (SLAS). Van zijn hand verschenen diverse poëziebundels. In 2007 kreeg Visser de Soester Cultuurprijs die overigens volgende week weer wordt uitgereikt.

In de loop der jaren schreef Visser ook geregeld kolommen vol in de Soester Courant. In de rubriek 'Bij ons op Soest' portretteerde hij jarenlang oudere Soesters. Daarna had hij gedurende een lange periode een eigen column: VISSER. Daarmee deed hij niet zelden veel stof opwaaien, omdat Visser in zijn krantencolumn geen blad voor de mond nam.