Columns

Columnist:

Soest In Stukjes

Amsterdamsestraatweg

Nee, de mevrouw van de marechaussee maakt geen grapje. Oké, op Koninginnedag van vroeger staat ze met een levensgevaarlijk ontbloot sabel voor het hek van het paleis. Geen lachje kan er dan af, ook al is het achter haar rug groot feest.

Columnist:

Soest In Stukjes

Amsterdamsestraatweg

Op een zonnige dag lijkt me een eigen zwembad ook wel handig. Ik heb namelijk eindelijk mijn zwemdiploma gehaald. Het is dan wel een Duits document. In tien dagen gehaald, doch het is en blijft een diploma. Nou, en om papiertje nu zo maar in de kast te laten liggen vind ik zonde.

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

En het sneeuwt ook nog. En Dong moet onmiddellijk zijn bed uit. Hoezo, het is zaterdag. Hij hoeft toch niet naar school, zeg ik nog. Dat klopt, maar hij heeft wel een baantje. Dong heeft een krantenwijk bij Trouw. En het sneeuwt ook nog.

Columnist:

Soest In Stukjes

Neerweg

Met de vader van Jan kan ik best door een deur. Oké, de garagehouder in hart en nieren, heeft het niet op eenden op vier wielen. Heel eigenlijk kijkt 'ie daarvan weg, net of ze nooit hebben bestaan.

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

Ik bemoei me nooit met de rekrutering van huishoudelijke medewerkers. Onbegonnen werk. Daarin heeft Anna toch het eerste en het laatste woord. Ik kom pas in beeld wanneer de medewerkster in kwestie de baan lang en breed in de tas heeft. Als volgt word ik dan voorgesteld: O ja, dit is mijn man.

Columnist:

Soest In Stukjes

Veldweg

Nog even, en moeder is niet meer jarig. Mijn broer en ik kijken nog een keer hoe mooi de Welkoop plantjes op het graf het al doen. Zou moeder alweer met ze hebben gesproken? En over praten gesproken. In neem na haar overlijden, namens de familie, afscheid van moeder.

Columnist:

Soest In Stukjes

Veldweg

Moeder is jarig. Grote onzin. Moeder is al bijna zevenentwintig jaar geleden overleden. Sterker ze komt al bijna weer terug, maar 21 mei blijft haar verjaardag en mijn broer vindt dat de dag herdacht moet worden.

Columnist:

Soest In Stukjes

Julianalaan

Men vraagt mij wel eens, onthoud je al die stukjes van vroeger nu allemaal of lieg je er maar een beetje op los? Ik zal dan in de eerste plaats antwoorden dat ik het een uitermate goede vraag vind, eerlijk waar, chapeau.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

Natuurlijk kan het nog. Oke, het grote feest werd gisteren gevierd, maar mij maak je niet wijs dat het vandaag al voorbij is. Daarbij, heel vroeger, pakweg een jaar of achtenzestig geleden, moet ik tot de volgende dag wachten tot mijn heerlijke avondje eindelijk begint.

Pagina's