Columns

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

Het is ochtend en ik lig op bed. Ik open alvast een oog en zie een schim. Voor de zekerheid open ik nog een oog. Ik heb er tenslotte twee. Ik zie het nu duidelijker: de schim is Anna, mijn vrouw. In een witte overall draait ze zich een paar keer in de spiegel om.

Columnist:

Soest In Stukjes

De Eng

Dan staat mijn oudste zoon met een echt kuiken in zijn handjes. Je denkt: rustig blijven. Het is onze eerste Spaanse vakantie, het is gezellig druk op de markt en je wil dat zo houden, dus je zet het kuiken terug in de grote doos bij een stuk of veertig soortgenoten.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

En de paleisauto rijdt maar af en aan naar het zwembad te Hilversum. En de beroemde zwemcoach Jan Stender wacht zogenaamd geduldig tot ik me eindelijk heb uitgekleed, zodat hij zogenaamd met zijn les kan beginnen. En ik? Ik doe maar, wanneer ik maar niet te veel van het zwemwater drink.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

In de straatjes naar het Hilversumse centrum heeft niemand gelukkig last van mijn zwembadwinden. Ook ben ik blij dat zo'n paleisauto me niet naar huis brengt. Door mijn zwembadwinden word ik er vast en zeker onmiddellijk uitgezet.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

Wanneer je goed luistert hoor je Werner uit Duitsland al vanaf de hoek van de Nassaulaan aankomen. Zijn motor jankt niet zoals de rode Jawa van oom Jan uit Haarlem en pruttelt evenmin zo kinderachtig als de motor van de jongen die een paar huizen verder op de laan woont.

Columnist:

Soest In Stukjes

Regentesselaan

Dit is een opschepperig stukje, lees maar. Het zit namelijk zo: Petra waarbij ik te Amersfoort in de klas zit, woont ook in Soest en dat is bijzonder. Wij zijn de enige die is Soest wonen.

Columnist:

Soest In Stukjes

Amsterdamsestraatweg

Ik ben een jaar of tien. Negen jaar kan ook, een jaartje meer of minder maakt voor sommige herinneringen weinig meer uit. Het is woensdagmiddag en ik heb zin in vakantie. En weer niet eentje met moeder, want dat weet ik nu wel. Van dat Duitse moffengedoe word ik ook gek.

Columnist:

Soest In Stukjes

Van Weedestraat

Moeder slikt een paar keer wanneer ze mijn slechte nieuws hoort. Daarna loopt ze snel naar de gang, rechtstreeks naar de kapstok en trekt dan al lopend in de richting van de keukendeur haar regenjas aan.

Pagina's