Columns

Columnist:

Soest In Stukjes

Verlengde Talmalaan

Die keer neem ik Arie Kleywegt mee naar huis. Bij de voordeur blijft hij nog vertwijfeld staan en vraagt: ,,Jij woonde toch in een soort boerderijtje?" Ik leg hem uit dat we een poosje in het huis van mijn broer logeren.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

Het moet natuurlijk wel leuk blijven. Nu gelooft die ene kleinzoon me ook al niet. Dat hoort toch helemaal niet. Ik vertel hem gewoon dat zijn opa nog in dat ene meertje in de buurt van Putten heeft gezwommen. Het is ook nog een keertje midden in de nacht.

Columnist:

Soest In Stukjes

Kerkplein

Daar sta je dan op het trapje bij de bank. Ga ik er naartoe of ben ik er net geweest? Geen idee meer. Doet er ook weinig toe, zeg maar niets. Een feit blijft dat ik op een gegeven moment op dezelfde traptree sta als Herman van Veen.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

Dus moeder revalideert in het militaire revalidatiecentrum in Doorn en ik heb als ervaringsdeskundige iets gedaan op dat internationale congres te Noordwijkerhout. Dik voor mekaar zou je denken. Niet dus.

Columnist:

Soest In Stukjes

Molenstraat

Dus moeder ligt met een herseninfarct in Zonnegloren. Ze moet eigenlijk naar een verzorgingstehuis, maar wil dat niet en de postbode stopt een brief bij mij in de brievenbus. De afzender op de envelop zegt me niets. De inhoud meldt des te meer.

Columnist:

Soest In Stukjes

Soesterbergsestraat

Wat zegt moeder? Ze fluistert, dat ze in godsnaam niet naar zo'n verpleegtehuis wil. Over mijn lijk, zegt ze nog net niet, maar intussen kijkt ze wel zo.

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

Het is zaterdagochtend. Even lijkt het of de wereld vergaat. Het onheil heeft namelijk nooit een vrije dag. Er klinkt een geluid of ik met bed en al door de vloer kan zakken.

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

Dus zelfs Marc vindt het plafond veel te laag en gaat vervolgens op een stoel staan en trekt aan een plafondplank met een gezicht van: dat heb ik er zo uit, zaterdag kom ik nog wel even langs.

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

Nadat Marc de hand van mijn dochter heeft gevraagd denk ik dus: hoe kom ik ooit met de bruid aan mijn hand galant en zwierig van de trap af, zoals bijvoorbeeld in een Amerikaanse film.

Pagina's