Columns

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

Ik herhaal nog maar even dat ik net zo goed in Soest had kunnen blijven wonen, ook al heeft mevrouw Groen de plaats ingenomen van de overleden Joop Pas. Mevrouw Groen voert haar fysiotherapiepraktijk in het ziekenhuis te Hilversum, maar da's geen punt.

Columnist:

Soest In Stukjes

Waldeck Pyrmontlaan

Het gebeurt niet vaak, maar die middag dus wel. Iedereen is er, zelfs Johan, die altijd wel op tijd thuis moet zijn, en dan weten we een, twee, drie niet wat we moeten doen. Heel raar en eigenlijk niets voor onze club: De Zwarte Hand.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

Vader kan soms heel gemeen zijn. Weet je wat hij zo'n beetje om de week tegen me zegt? Vader zegt om de week tegen me dat ik mee had kunnen rijden naar Keulen, Maastricht, Apeldoorn, Den Haag of helemaal naar Diepenheim. Ja, dat zou heel leuk voor me zijn geweest.

Columnist:

Soest In Stukjes

Steenhoffstraat

Verstoppertje spelen? Heerlijk, mij kunnen ze er voor wakker maken en ik zou het nog prettig vinden ook en dat komt zo. Door omstandigheden ben ik van nature niet zo behendig in andere straatspelletjes.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

Onder het warme eten gaat de bel. Wie kan dat zijn? Moeder weet het niet en vader weet het evenmin. Ik bied aan om te gaan kijken wie er heeft gebeld. Dat moet ik uit mijn hoofd zetten. Natuurlijk. Moet mijn eten soms koud worden?

Columnist:

Soest In Stukjes

Verlengde Talmalaan

Die keer neem ik Arie Kleywegt mee naar huis. Bij de voordeur blijft hij nog vertwijfeld staan en vraagt: ,,Jij woonde toch in een soort boerderijtje?" Ik leg hem uit dat we een poosje in het huis van mijn broer logeren.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

Het moet natuurlijk wel leuk blijven. Nu gelooft die ene kleinzoon me ook al niet. Dat hoort toch helemaal niet. Ik vertel hem gewoon dat zijn opa nog in dat ene meertje in de buurt van Putten heeft gezwommen. Het is ook nog een keertje midden in de nacht.

Columnist:

Soest In Stukjes

Kerkplein

Daar sta je dan op het trapje bij de bank. Ga ik er naartoe of ben ik er net geweest? Geen idee meer. Doet er ook weinig toe, zeg maar niets. Een feit blijft dat ik op een gegeven moment op dezelfde traptree sta als Herman van Veen.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

Dus moeder revalideert in het militaire revalidatiecentrum in Doorn en ik heb als ervaringsdeskundige iets gedaan op dat internationale congres te Noordwijkerhout. Dik voor mekaar zou je denken. Niet dus.

Pagina's