Columns

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

Ik maak het nog mee. Het ruilen van de krant met de buren. Dat zal wel iets met zuinigheid van de jaren vijftig te doen hebben. Zelfs de televisie heeft maar twee tinten: zwart en wit.

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

Of we nu daar in Frankrijk gaan lunchen? Een moment, zeg ik, of ik heel nodig naar achteren moet, ik wil eerst even bellen. Wim vraagt aan de Franse wijnboer of dat kan.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

Wanneer ik ga proeven wat ik zogenaamd heb geplukt, slaakt de Franse wijnboer een zucht of de wereld vergaat. Vervolgens roept hij ook nog eens hartgrondig 'Mon Dieu'. Ik weet de oorzaak. Het komt allemaal door de wijze waarop ik mijn wijn of beter zijn wijn consumeer.

Columnist:

Soest In Stukjes

Rembrandtlaan

Nogmaals, ze raken thuis niet uitgelachen over mijn voornemen om druiven te plukken. Ha, ha, ha, zijn die lachers dan helemaal vergeten dat ik hoogst persoonlijk wekenlang aardbeien heb geplukt bij boer Lanser? Op mijn knieën heb ik mandjes vol gevuld.

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

Plotseling zit de kamer tamelijk vol met druivenplukkers. Wat is er nu weer aan de hand? De druivenplukkers zijn vrienden van Wim en ze komen me halen. Hoezo dat? Nou, ik ga toevallig wel mee om druiven te plukken. Ik hoor de familie en Ben de slijter nog lachen.

Columnist:

Soest In Stukjes

Inspecteur Schreuderlaan

Wat een prachtig interview met Wim Jansen staat er laatst in deze krant. En terecht. Vijfenzestig jaar is hij alweer getrouwd, wordt vereerd met een bezoek van de burgemeester en is heel bescheiden gebleven. Kom er vandaag aan de dag maar eens om. Waar ik me nu weer mee bemoei? Heel simpel.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

Ik weet het niet zeker, maar ik denk het wel. Ik ben er zelfs bijna van overtuigd dat ze daar boven, daar hoog in de hemel, op zaterdagmiddag, dik tevreden zijn met dat overijverige gedoe bij ons in de laan.

Columnist:

Soest In Stukjes

Maatweg

Ik geloof mijn ogen niet. Toch is het zo, want ik zie duidelijk zelf dat de buurvrouw, mevrouw Van Dorp, een vreugdesprongetje maak wanneer ik haar vertel dat we met vakantie naar Frankrijk gaan. Dat de buurvrouw een sprongetje maakt is achteraf beredeneerd niet zo vreemd.

Columnist:

Soest In Stukjes

Colenso

In Soest hebben ze met mijn stem vroeger geen enkel probleem. Echt niet. Of ze in Soest net doen of ze geen moeite met mijn stem hebben kan natuurlijk ook. Ik weet in ieder geval van niets. En dat naïeve gevoel wordt nog eens versterkt door dat hoogst domme telefoongesprek.

Pagina's