Columns

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

Dus zelfs Marc vindt het plafond veel te laag en gaat vervolgens op een stoel staan en trekt aan een plafondplank met een gezicht van: dat heb ik er zo uit, zaterdag kom ik nog wel even langs.

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

Nadat Marc de hand van mijn dochter heeft gevraagd denk ik dus: hoe kom ik ooit met de bruid aan mijn hand galant en zwierig van de trap af, zoals bijvoorbeeld in een Amerikaanse film.

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

Ik zie hem nog komen. Of beter: ik hoor hem komen, daar ik, heel stom, nog steeds niet door een dichte deur heen kan kijken. Dan gaat de deur van mijn werkkamer open en daar hebben we Marc, de vriend van mijn dochter.

Columnist:

Soest In Stukjes

Spoorstraat

Van een striptease hebben we in de vierde klas van de school met de bijbel nog nooit gehoord. En trouwens ook niet in vijfde.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

Na moeders begrafenis moet haar huis worden ontruimd. Ik voel me een dief in paniek, die in de gauwigheid pakt wat er is te pakken. Rustig maar. Het zijn dingen van je moeder. Spullen die herinneringen aan haar een handje helpen.

Columnist:

Soest In Stukjes

Julianalaan

Ik ben te laat voor het avondeten. En niet een beetje. Moet je zien, de anderen zitten al bijna aan het toetje. Nou, en dat betekent straf, wat denk je: regels zijn tenslotte regels. Maar de kans is nogal klein dat ik zonder eten naar bed moet, want dat is dan weer zonde van het eten.

Columnist:

Soest In Stukjes

Spoorstraat

Het is in die tijd dat ik samen met moeder op het perronnetje van Soestdijk sta. Het station zelf heeft nog een echte eerste klas wachtkamer en het kaartjeskantoor staat doorgaans strak blauw van de sigarenrook.

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

Wat heb ik die laan vervloekt. Het is in mijn tijd als hulp van de groenteboer Liefhebber. Op de laan wonen nogal wat klanten van mijn baas. Het zijn geen grote klanten. Nee, met een bosje wortelen en een pond pruimen kan je daarvan nauwelijks spreken.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

Dat moeders zusjes met kerstmis overkomen is voor vader geen enkel probleem, Kein Punkt, zou ik bijna zeggen, daar moeders zusjes Duitse zusjes zijn. Kunst dat hij niet met de komst van de zusjes zit. Hij bevindt zich lekker achter zijn bureau op de koninklijke stallen, maar ik niet.

Pagina's