• Soester Courant

Echtpaar Van Loon al ruim 65 jaar gelukkig samen

SOEST Een verhaal om een boek over te schrijven. Dat vinden Arie (94) en Emmy van Loon (93) als ze op hun leven terugkijken. 65 jaar ervan deelden ze met elkaar als getrouwd koppel. Het heugelijke feit wordt vandaag gevierd. Ze zitten er op hun 'oude dag' prachtig bij in hun appartement met uitzicht over de golfbaan van het Hilton Royal Parc. ,,Altijd groen hier. Mooi hoor'', zegt mevrouw Van Loon genietend vanuit haar stoel voor het raam. Haar man zit in zijn fauteuil naast haar. Op zijn borst glinstert een bijzonder speldje. ,,Ik ben officier in de orde van Oranje Nassau'', vertelt hij trots. Het speldje staat symbool voor zijn actieve leven.

Een 'kleine greep' uit 65 jaar lief en leed. Van Loon: ,,Als kind, maar ook als student had ik geen cent. Met geleend geld kon ik gaan studeren en werd ik uiteindelijk organisch chemicus. Met heel wat vertraging, door de oorlogsjaren waarin door universiteiten gestaakt werd, omdat Joodse docenten verdwenen. Later ben ik nog gepromoveerd.''

GEEN HUIZEN De twee zijn Rotterdammers. Nog goed kunnen ze zich de kaalvlakte herinneren van de platgebombardeerde havenstad. ,,Toen wij ons verloofden in '46 waren er geen huizen. Zelfs op de advertentie die ik in de krant zette 'slaapwc gezocht met kookgelegenheid', kwam geen reactie. Mevrouw Van Loon: ,,Het voelde alsof we 100 jaar moesten wachten. Pas in '52 konden we trouwen. We hadden een huis gevonden.''

Hun huwelijksreis maken de twee met nog zes anderen. ,,Met vrienden van de jeugdvereniging waar we beiden op zaten en waar we elkaar ook voor het eerst ontmoet hadden. Daar deden we leuke dingen. En voor het tweede jaar werd een reis naar het buitenland gemaakt. Het eerste jaar hadden we het moeten missen, nu wilden we mee. We gingen naar Zuid-Frankrijk. Heel romantisch. De vrouwen sliepen bij elkaar in het busje waarmee we reisden. De mannen samen in een tent. Maar we hadden een geweldige reis.''

INTERNATIONAAL Dat bijzondere en verre buitenland werd later iets heel gewoons voor de twee. De heer Van Loon kon via via in Venlo aan het werk bij het later grote, internationaal gerenommeerde bedrijf OCE en deed daar bijzondere ontdekkingen als expert op lichtdrukgebied. Dat hielp hem goed vooruit. Hij ging vestigingen in het buitenland als directeur bestieren. Zo zat hij onder meer een paar jaar in Engeland.

Mevrouw Van Loon: ,,Dat was in een tijd dat je nog die Engelse 'upperclass' had. Ik werd voor feesten vanuit Nederland even overgevlogen. Bijzondere tijden. Wij aan de champagne, omdat mijn man nu eenmaal directeur was, en de gewone werklui aan de limonade.''

Het was niet alleen 'glitter en glamour. ,,We hadden in die tijd een weekendrelatie. Dus mijn vrouw runde thuis het huishouden.'' ZIjn vrouw: ,,Ja, toen we ons 30-jarig huwelijksjubileum vierden, heb ik wel eens gezegd: we vieren maar twintig jaar hoor.''

CADEAU De twee lachen. India, Nieuw-Zeeland, Canada, China; het zijn maar enkele voorbeelden van de landen die Van Loon voor zijn werk bezocht. Mevrouw wijst naar een aantal bijzondere Chinese vaasjes die op een plank in de kamer staan. ,,We hadden regelmatig Chinese delegaties over de vloer. Die brachten altijd een cadeau mee.''

Na het pensioen van Van Loon kregen de twee eindelijk samen de tijd om de vele landen, waar Van Loon allemaal gewerkt heeft, op hun gemakje te bekijken. ,,Ik zag in die tijd voornamelijk vliegvelden en vergaderzalen.''

STREPTOKOKKEN Ook na zijn pensioen lukte het Van Loon niet om stil te blijven zitten. Hij bleef tot ver in de zeventig actief voor allerlei bedrijven. ,,Het is dat een streptokokkenbacterie hem letterlijk nekte, anders was hij nu waarschijnlijk nog steeds druk geweest met allerlei dingen. Het was trouwens akelig kritiek. Een spannende tijd. Helemaal de oude is hij nooit meer geworden.'' Sinds een aantal jaren woont echtpaar Van Loon in Soest. Zij: ,,Dichter bij onze kinderen en kleinkinderen. Die zien we zo ook regelmatig; heel fijn.''

TROTSE MIDDELPUNT De twee zijn het trotse middelpunt van drie kinderen, acht kleinkinderen en inmiddels vier achterkleinkinderen. En het koninklijk lintje op de borst? Dat kreeg Van Loon voor veel goed werk in een schoolbestuur, als kerkvoogd, bij de tennisclub, bij het WNF en nog een paar organisaties en verenigingen. ,,Ja, daar kon ik gek genoeg ook nog tijd voor vinden. En muziek, nog zo iets. Ik heb heel wat vrolijke, gekscherende liedjes gemaakt. We hebben veel pret kunnen maken.''

GOED LEVEN De twee genieten nu samen van alle herinneringen. Af en toe bekijken ze oude eigengemaakte films. Andere keren gaan ze er samen per scootmobiel op uit. Ook worden nog autoritjes naar de Veluwe gemaakt. ,,We hebben een goed leven gehad. Mooie en minder mooie tijden kwamen voorbij, maar we zijn gewoon door gegaan met elkaar lief te hebben. Elkaar trouw gebleven. Nu al 65 jaar'', aldus de twee.