• Melissa Hofland

Echtpaar Van Duinkerken 60 jaar getrouwd

SOEST Het huis aan de Inspecteur Schreuderlaan staat vol met bloemen, kaarten en cadeaus. Gerrit en Elfie van Duinkerken-Edema vieren dat ze 60 jaar geleden samen in het huwelijksbootje stapten.

Melissa Hofland

Zij komt uit Friesland. Hij is een echte Soester knol. Zij kwam als zeventienjarige voor een baan als juffrouw aan het Van Arkel Instituut naar Soest. Het toeval wilde dat de twee elkaar troffen aan het water van de Praamgracht. Zij stond even het Christoffel Pullmanbeeld dat tegenover Paleis Soestdijk staat. Hij liep langs en knoopte een praatje aan met de jongedame. ,,Sindsdien zijn we niet meer gestopt met praten," zegt mevrouw Duinkerken lachend.

GEHEIM ,,Eigenlijk hadden we helemaal niet zoveel gemeen. Maar we respecteerden elkaar en lieten elkaar vrij. Dat is misschien wel het geheim van ons huwelijk. Het is geven en nemen", zegt mevrouw Van Duinkerken. De fotograaf van een andere krant wil van de twee een romantische foto maken. Ze moeten even samen in één stoel gaan zitten. Mevrouw grapt: ,,Dat bedoel ik nu net. Wij zitten altijd apart, daarom gaat het ook zo goed tussen ons." Er gaat een lachsalvo door de kamer die druk bevolkt is.

FAMILIEMENSEN Journalisten, fotografen en loco-burgemeester Jannelies van Berkel zijn present om de twee vandaag in het zonnetje te zetten. ,,Nou en met de humor zit het in dit huis ook wel goed", aldus de fotograaf. Een kleinzoon van het echtpaar knikt bevestigend. ,,Het was en is bij opa en oma altijd de zoete inval. Het zijn echte familiemensen."

HERINNERINGEN De twee zijn het trotse middelpunt van twee dochters, zeven kleinkinderen en vijf achterkleinkinderen. Het echtpaar duikt weer terug de herinneringen in. ,,Och ja", zegt meneer. ,,We gingen als familie veel naar het strand van Muiderberg. Lekker vissen ook met de hele zooi. Al waren we wel echte 'goed- weer-vissers.' Weet je nog die snoek die we een keer gevangen hebben? 90 centimeter lang was ie."

GEZELLIGHEID Kleinzoon knikt. ,,En we zijn veel naar Texel geweest met de hele bups. En wat een spellen hebben we met elkaar gespeeld. Bij jullie thuis. Kaartspellen. En snooker en biljart boven. Oh ja en de racebanen op zolder. Altijd gezelligheid met verjaardagen, feestdagen en andere familie-aangelegenheden." Mevrouw grinnikt. ,,En sjoelen hebben we ook veel gedaan. Ik heb nog een schilderij vol met putten als bewijs." Er wordt weer gelachen.

PUZZELS Ook typerend voor de twee is puzzels maken, meestal met afbeeldingen van boerderijdieren. ,,Ik heb veel boerenfamilie", verklaart meneer. Vaak werd tot in de nachtelijke uurtjes doorgezocht naar net dat ene puzzelstukje. En nog steeds brengt het de twee vertier. Als kleinkinderen of achterkleinkinderen op bezoek zijn, helpen ze vaak even een handje mee.

KOUWE KLEREN ,,Je moet er zelf wat van maken van het leven", vindt mevrouw. ,,Het is natuurlijk niet alleen maar makkelijk en gezellig. We hebben ook heel wat meegemaakt in ons leven. De oorlog bijvoorbeeld, is niet in mijn kouwe kleren gaan zitten. En ouder worden komt met gebreken. Dat is moeilijk. De heupen worden slapper en bij mijn man is drie weken geleden alvleesklierkanker geconstateerd. We willen er niet te veel mee bezig zijn, maar zo veel en lang mogelijk genieten van elkaar en wat we hebben."

Mevrouw wijst om zich heen. ,,Dit is toch rijkdom?"