Columns

Columnist:

Soest In Stukjes

Julianalaan

Funda wordt bedankt. Heel hartelijk bedankt. Ja, want op de site van Funda zie ik dat de bakkerij, mijn bakkerij, zomaar te koop is. Dat is niet verboden of zo, maar leuk is het niet.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

Toeval is soms grappig. Mijn buurjongen Dik is de zevenentwintigste jarig en woont op huisnummer 27. En ik krijg op de eenendertigste cadeautjes en woon op huisnummer 31. Anders nog iets? Jazeker. Dik en ik wonen in hetzelfde huis, hoewel nummer 27 een erker bezit.

Columnist:

Soest In Stukjes

Maatweg

Geen idee of het hoort, maar ik doe het. Ik vertel het aan niemand. Ben je mal. Niemand heeft er toch iets mee nodig. Daarbij moet je het je toch niet voorstellen dat je het aan iemand vertelt. Niet alleen is dan het huis te klein.

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

Dan doet thuis de verwarming het niet meer. En waar denk ik aan? Mis. Ik denk aan Arie. Mijn vriend. Opgeklommen van buschauffeur tot directeur/eigenaar van een reclamebureau. En mijn hulp in barre tijden. Oke, hij is fanatiek lid van de VVD, maar ook in die tijd zijn er ergere dingen.

Columnist:

Soest In Stukjes

Steenhoffstraat

Heel Soest denkt die dag misschien wel: wat krijgen we nu? Om de spanning maar onmiddellijk te breken het volgende: Soest krijgt een Jamin in het pand waar later De Gouden Snaar is gaan wonen.

Columnist:

Soest In Stukjes

Oranjelaan

Vader doet wat opschepperig over zijn recente aankoop. Wat het is? Wanneer het komt? Zijn mond blijft krikkrak op slot. Laat dat maar aan vader over. Hij werkt niet voor niets bij het Paleis.

Columnist:

Soest In Stukjes

Stadhouderslaan

Het moet er een keer van komen. De bruine zitelementen staan voor geen meter meer. Met hun vlekjes en brandgaatjes, die heel charmant bij de handel door het leven gaan als zitschade. Leuk is ook dat je van de bruine zitelementen heel eenvoudig een zitkuil kan maken. Niets aan.

Columnist:

Soest In Stukjes

Amsterdamsestraatweg

Nee, de mevrouw van de marechaussee maakt geen grapje. Oké, op Koninginnedag van vroeger staat ze met een levensgevaarlijk ontbloot sabel voor het hek van het paleis. Geen lachje kan er dan af, ook al is het achter haar rug groot feest.

Columnist:

Soest In Stukjes

Amsterdamsestraatweg

Op een zonnige dag lijkt me een eigen zwembad ook wel handig. Ik heb namelijk eindelijk mijn zwemdiploma gehaald. Het is dan wel een Duits document. In tien dagen gehaald, doch het is en blijft een diploma. Nou, en om papiertje nu zo maar in de kast te laten liggen vind ik zonde.

Pagina's