Steenhoffstraat

Heel Soest denkt die dag misschien wel: wat krijgen we nu? Om de spanning maar onmiddellijk te breken het volgende: Soest krijgt een Jamin in het pand waar later De Gouden Snaar is gaan wonen.

Zoals bekend doen ze daar bij Jamin in zoet. Zoet in alle kleuren, smaken en maten. Maar Jamin heeft meer. Jamin in Soest profileert zich ook in het ijssegment. Wat krijgen we nu? Ja, dat denk ik ook wanneer ik hoor dat Jamin zich in het ijssegment heeft begeven.

Voor ijs ga je in eerste en laatste instantie naar Regnery op Nieuwerhoek. Dat weet een kind.

En als je geluk hebt is er ook nog een pracht ongeluk in de scherpe bocht te zien. Met bloed en wat politie. En daardoor smaakt het ijsje misschien nog veel lekkerder.

Nou, bij Jamin te Soest doen ze of ze heel dom zijn en ze gaan ijskoud ook ijsjes verkopen. En nog brutaler. Het ijsje van Jamin zit niet in een vrolijk bakje of tussen twee wafels die je ook nog op kunt eten.

Ben je mal. Het ijsje van Jamin is verpakt als een pakje margarine of als een plak zeep of een stuk chocolade.

Geen gezicht, vind ik. Maar weet je, het idee van het verpakte ijsje komt helemaal uit Amerika. Inderdaad, now we are talking. En alles wat helemaal uit Amerika komt is modern, handig en heel efficiënt.

Maar wat koop ik ervoor? Niets. Zelfs niet bij Jamin te Soest. Persoonlijk knijp ik alle ijsjes tot moes. Niet expres. Echt niet. Ik ben gewoon spastisch. Leuk is even iets anders.

Die ene tante in Haarlem heeft daar trouwens iets op gevonden, laat dat maar aan die ene tante in Haarlem over. Van haar krijg ik zo veel ijs als ik wil. Maakt niet uit. Als ik haar ijs maar in de keuken nuttig.

Heel gezellig. Ja, de kat eet er toch ook. En voor ik uitvoerig ijs ga eten wordt mij een zeer groot laken omgeknoopt. Ach joh, dat hindert toch niet. Zo houden we de kleren fijn schoon, want weet je, van al gewas worden de kleren heus niet mooier, dat moet je echt niet denken.

Bij mijn eerste date, helemaal in Utrecht, ben ik het gedoe met ijsjes in Soest en Haarlem geheel vergeten of ik heb het keurig verdrongen. Wie zal het zeggen?

Nou, de dienstdoende ober niet. Braaf brengt 'ie de bestelde ijscoupes. Je kan tenslotte niet aan het daten blijven.

We beginnen het ijs te nuttigen en dan kijkt mijn date mij nogal peinzend aan te kijken met een gezicht van: wat krijgen we nu?

Boudewijn Paans